ขออัพเพลงอีกซักที ยังไม่ว่างเขียนนิยายเลย หุหุ
คำเตือน : เสียงที่ท่านอาจได้ยินต่อไปนี้ อาจทำให้โสตประสาทของท่านมีอาการผิดปรกติได้ โปรดใช้วิจารณญาณของท่าน ก่อนกดปุ่ม Play
หมายเหตุ : ถ้าชอบ ให้ชมได้ แต่ถ้าไม่ชอบ ห้ามติ!
เพลง : กาษานาคา
ศิลปินต้นฉบับ : เท่ห์ อุเทน พรหมมินทร์
อัลบั้ม : ศ.ค.ศ 2550
เห็นสายน้ำนทีที่มันไหลไป
เหมือนว่าเราเคยแหวกว่ายด้วยกันก่อนนั้น
ใจที่คอยภักดี รักที่มีให้แก่กัน
ช่างผูกพัน ผูกกันมานานแสนนาน
เป็นเวรกรรมปางก่อนที่ย้อนเข้ามา
ให้น้ำตาเราหลั่งริน แทบจะสิ้นใจ
ได้มาพบเพื่อลา..จำพรากเราให้ห่างไกล
บุญเราสร้างมาน้อยไปต้องจำใจลา
ผ้ากาษาที่ให้มา พี่จะห่มไว้
อยากทำอย่างที่ตั้งใจ
เลือกไปสู่แดนพระธรรม
อยู่ที่ไหนน้องจงรับบุญที่พี่หนุนนำ
ขอให้เวรกรรมน้องจงสิ้นไป
สายน้ำโขงขอจงช่วยเป็นพยาน
ถ้าดวงไฟขึ้นจากน้ำสองดวงวันไหน
นั่นคือรักของเราจะรักกันไม่เสื่อมคลาย
เกิดชาติไหนให้เราได้รักกันเหมือนเดิม
ผ้ากาษาที่ให้มา พี่จะห่มไว้
อยากทำอย่างที่ตั้งใจ
เลือกไปสู่แดนพระธรรม
อยู่ที่ไหนน้องจงรับบุญที่พี่หนุนนำ
ขอให้เวรกรรมน้องจงสิ้นไป
สายน้ำโขงขอจงช่วยเป็นพยาน
ถ้าดวงไฟขึ้นจากน้ำสองดวงวันไหน
นั่นคือรักของเราจะรักกันไม่เสื่อมคลาย
เกิดชาติไหนให้เราได้รักกันเหมือนเดิม
นั่นคือรักของเราจะรักกันไม่เสื่อมคลาย
เกิดชาติไหนให้เราได้รักกันเหมือนเดิม
เกิดชาติไหนให้ได้เรารักกันเหมือนเดิม
